Obszar terytorialny

Centrum rzeczoznawstwa i likwidacji szkód "Holms Pomoc Ubezpieczeniowa" powstało 01.11.2005 roku. Właścicielem firmy jest Marek Korzeniewski [Doświadczenie zawodowe przed otworzeniem działalności gospodarczej: Zasadnicza Szkoła samochodowa; Technikum Samochodowe; ART Wydział Mechaniczny; Warsztaty Samochodowe - Kosztorysant (2 lata); TUiR Warta S.A. - Rzeczoznawca Komunikacyjny (2 lata); STU Ergo Hestia S.A. - Rzeczoznawca Komunikacyjny i Majątkowy (10 lat)].

Nasze doświadczenie:

- Szeroka wiedza z systemów wyliczeniowych Audapad, M21, Info-Ekspert, Audatex, Eurotax, Cennik Rzemiślniczy, Audapad Plus, Audashare itp. - zaliczono dziesiątki szkoleń oraz wykonano dziesiątki tysięcy wyliczeń.
- Cały czas poszerzamy wiedzę wymieniając się doświadczeniami z innymi rzeczoznawcami w Polsce. Naszym celem jest solidność, profesjonalizm i dokładność - firmy współpracujące kwalifikują nas wysoko względem jakości wykonywanych usług.
- Przez kilkanaście lat z rzędu wykonywano pełną likwidację szkód dla STU Ergo Hestia S.A. oraz TUiR Warta S.A. zaczynając od przyjmowania dokumentacji zgłoszeniowej, wykonanie oględzin ze sporządzaniem ekspertyz technicznych oraz wykonywaniem do nich kosztorysów a skończywszy na korespondencji z urzędami i sporządzaniem decyzji zgodnie z Kodeksem Cywilnym lub zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczeń - zlikwidowano kilkadziesiąt tysięcy szkód majątkowych oraz komunikacyjnych.
- Pełen przekrój oględzin szkodowych - nie ma znaczenia czy to będzie motocykl, samochód osobowy, ciągnik rolniczy, przyczepa, maszyna budowlana, zalanie czy pożar - wykonujemy oględziny szkód wszystkich rodzajów.
- Dodatkowo sporządzamy konfrontacje pojazdów powypadkowych z ustaleniem zakresu odpowiedzialności, sporządzamy opinie dotyczące prawidłowości napraw z wykorzystaniem elektronicznych mierników powłok lakierniczych i innych laserowych urządzeń pomiarowych i diagnostycznych.

Obsługiwane powiaty:

WARMIŃSKO-MAZURSKIE:
Olsztyński - Olsztyn, Jonkowo, Świątki, Dobre Miasto, Dywity, Gietrzwałd, Olsztynek, Stawiguda, Jeziorany, Purda, Barczewo, Kolno, Biskupiec.
Bartoszycki - Bartoszyce, Sępopol, Górowo Iławeckie, Bisztynek.
Kętrzyński - Kętrzyn, Barciany, Korsze, Reszel, Srokowo.
Lidzbarski - Lidzbark Warmiński, Lubomino, Orneta, Kiwity.
Ostródzki - Ostróda, Grunwald, Miłomłyn, Dąbrówno, Miłakowo, Morąg, Łukta, Małdyty.
Nidzicki - Nidzica, Janowiec Kościelny, Kozłowo, Janowo.
Działdowski - Działdowo, Płośnica, Iłowo-Osada, Lidzbark, Rybno.
Mrągowski - Mrągowo, Piecki, Sorkwity, Mikołajki.
Elbląski - Elbląg, Gronowo Elbląskie, Milejewo, Tolkmicko, Rychliki, Młynary, Pasłęk, Markusy, Godkowo.
Iławski - Iława, Kisielice, Susz, Zalewo, Lubawa.
Nowomiejski - Nowe Miasto Lubawskie, Kurzętnik, Biskupiec, Grodziczno.
Szczycieński - Szczytno, Jedwabno, Pasym, Wielbark, Świętajno, Rozogi, Dźwierzuty.
Pilski - Pisz, Biała Piska, Ruciane-Nida, Orzysz.
Gołdapski - Gołdap, Dubeninki, Banie Mazurskie.
Giżycki - Giżycko, Wydminy, Ryn, Miłki, Kruklanki.
Węgorzewski - Węgorzewo, Pozezdrze, Budry.
Braniewski - Braniewo, Pieniężno, Frombork, Płoskinia, Wilczęta, Lelkowo.
Olecki - Olecko, Kowale Oleckie, Świętajno, Wieliczki.
Ełcki - Ełk, Kalinowo, Stare Juchy, Prostki.

MAZOWIECKIE:
Mławski - Mława, Radzanów, Szreńsk, Wiśniewo, Strzegowo, Szydłowo, Lipowiec Kościelny, Stupsk, Wieczfnia Kościelna, Dzierzgowo.
Ciechanowski - Ciechanów, Grudusk, Glinojeck, Regimin, Sońsk, Ojrzeń, Gołymin-Ośrodek, Opinogóra Górna.
Przasnyski - Przasnysz, Jednorożec, Chorzele, Krzynowłoga Mała, Czernice Borowe, Krasne.
Ostrołęcki - Ostrołęka, Myszyniec, Łyse, Czarnia, Kadzidło, Rzekuń, Baranowo, Lelis, Goworowo, Olszewo-Borki, Troszyn, Czerwin.





Województwo Warmińsko-Mazurskie



Powiat Olsztyński - powiat w Polsce (województwo warm-mazur), uformowany w 1999 w związku z odnową administracyjną. Siedzibą powiatu jest Olsztyn. W skład powiatu wstępują: gminy miejsko-wiejskie: Barczewo, Dobre Miasto, Biskupiec, Olsztynek, Jeziorany; gminy wiejskie: Gietrzwałd, Dywity, Jonkowo, Purda, Kolno, Stawiguda, Świątki. Na obszarze powiatu są położone miasta: Biskupiec, Barczewo, Jeziorany, Dobre Miasto, Olsztynek.
Powiat Lidzbarski - powiat w Polsce (woj. warm.-mazur.), stworzony w 1999 r. w związku z reorganizacją administracyjną. Jego stolicą jest miasto Lidzbark Warmiński. W skład powiatu wstępują: gminy miejskie: Lidzbark Warmiński; gminy miejsko-wiejskie: Orneta; gminy wiejskie: Lidzbark Warmiński, Kiwity, Lubomino; miasta: Lidzbark Warmiński, Orneta.
Powiat Bartoszycki - powiat w Polsce (województwo warm.-mazur.), uformowany w 1999 r. w związku z rekonstrukcją administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Bartoszyce. Powiat od strony północnej graniczy z obwodem kaliningradzkim, od wschodu z powiatem kętrzyńskim, od południa z powiatem olsztyńskim i lidzbarskim, a od zachodu z powiatem braniewskim. Na terenie powiatu znajduje się międzynarodowe przejście graniczne z Rosją w Bezledach. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Bartoszyce, Górowo Iławeckie; gminy miejsko-wiejskie: Bisztynek, Sępopol; gminy wiejskie: Bartoszyce, Górowo Iławeckie; miasta: Górowo Iławeckie, Bartoszyce, Bisztynek, Sępopol.
Powiat Kętrzyński - powiat w Polsce (woj. warm.-mazur.), wytworzony w 1999 w związku z rekonstrukcją administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Kętrzyn. Powiat od północy graniczy z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej. Powierzchnia powiatu zajmuje obszar 1212,97 km2, a teren ten zamieszkuje 67.202 osób. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Kętrzyn; gminy miejsko-wiejskie: Korsze, Reszel; gminy wiejskie: Kętrzyn, Barciany, Srokowo; miasta: Korsze, Kętrzyn, Reszel.
Powiat Mrągowski - powiat w Polsce (województwo warmińsko-mazurskie), wykreowany w 1999 w związku z przebudową administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Mrągowo. W skład powiatu wstępują: gminy miejskie: Mrągowo; gminy miejsko-wiejskie: Mikołajki; gminy wiejskie: Piecki, Mrągowo, Sorkwity; miasta: Mrągowo, Mikołajki.
Powiat Nidzicki - powiat w Polsce (woj. warm-mazur), ukształtowany w 1999 w związku z rekonstrukcją administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Nidzica. W skład powiatu wstępują: gminy miejsko-wiejskie: Nidzica; gminy wiejskie: Janowo, Janowiec Kościelny, Kozłowo; miasta: Nidzica.
Powiat Działdowski - powiat w Polsce (woj. warmińsko-mazurskie), sformowany w 1999 w związku z przebudową administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Działdowo. Powiat jest najbardziej wysuniętym powiatem na południe w województwie warmińsko-mazurskim. Należy do Związku Powiatów Polskich. W skład powiatu wchodzą: Gminy miejskie: Działdowo; Gminy miejsko-wiejskie: Lidzbark; Gminy wiejskie: Iłowo-Osada, Działdowo, Płośnica, Rybno; Miasta: Działdowo, Lidzbark.
Powiat Braniewski - powiat w Polsce (woj. warm-mazur), ukonstytuowany w 1999 w związku z odnową administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Braniewo. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Braniewo; gminy miejsko-wiejskie: Frombork, Pieniężno; gminy wiejskie: Lelkowo, Braniewo, Płoskinia, Wilczęta; miasta: Frombork, Braniewo, Pieniężno.
Powiat Elbląski - powiat w Polsce (województwo warmińsko-mazurskie), ukształtowany w 1999 r. w związku z reorganizacją administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Elbląg. W skład powiatu wchodzą: gminy miejsko-wiejskie: Pasłęk, Młynary, Tolkmicko; gminy wiejskie: Godkowo, Elbląg, Markusy, Gronowo Elbląskie, Milejewo, Rychliki; miasta: Pasłęk, Młynary, Tolkmicko.
Powiat Iławski - powiat w Polsce (woj. warmińsko-mazurskie), ukształtowany w 1999 w związku z reorganizacją administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Iława. W skład powiatu wstępują: gminy miejskie: Iława, Lubawa; gminy miejsko-wiejskie: Susz, Kisielice, Zalewo; gminy wiejskie: Iława, Lubawa; miasta: Lubawa, Iława, Susz, Kisielice, Zalewo.
Powiat Nowomiejski - powiat w Polsce (województwo warmińsko-mazurskie), stworzony w latach 1948 - 1975 (jako następca powiatu lubawskiego, a ponownie ukonstytuowany w r. 1999 w związku z rekonstrukcją administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Nowe Miasto Lubawskie. Powiat nowomiejski leży w południowo-zachodniej części woj. warm.-mazur.go i składa się z: gminy miejskiej: Nowe Miasto Lubawskie; gmin wiejskich: Grodziczno, Biskupiec, Kurzętnik, Nowe Miasto Lubawskie; miasta: Nowe Miasto Lubawskie.
Powiat Szczycieński - powiat w Polsce (woj. warmińsko-mazurskie), sformowany w 1999 w związku z odnową administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Szczytno. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Szczytno; gminy miejsko-wiejskie: Pasym; gminy wiejskie: Jedwabno, Dźwierzuty, Szczytno, Rozogi, Świętajno, Wielbark; miasta: Szczytno, Pasym.
Powiat Piski - powiat w Polsce (województwo warm-mazur), wykonany w 1999 w związku z rekonstrukcją administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Pisz. W skład powiatu wstępują: gminy miejsko-wiejskie: Orzysz, Biała Piska, Pisz, Ruciane-Nida; miasta: Orzysz, Pisz, Biała Piska, Ruciane-Nida.
Powiat Giżycki - powiat w Polsce (woj. warm-mazur), ukonstytuowany w 1999 w związku z rekonstrukcją administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Giżycko. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Giżycko; gminy miejsko-wiejskie: Ryn; gminy wiejskie: Kruklanki, Giżycko, Miłki, Wydminy; miasta: Giżycko, Ryn.
Powiat Węgorzewski - powiat w Polsce (województwo warm-mazur), ukonstytuowany w 2002 z części powiatu giżyckiego. Siedzibą powiatu jest miasto Węgorzewo. W skład powiatu wstępują: gmina miejsko-wiejska: Węgorzewo; gminy wiejskie: Budry, Pozezdrze; miasto: Węgorzewo.
Powiat Gołdapski - powiat w Polsce (woj. warmińsko-mazurskie), ukształtowany w 2002 w wyniku podziału powiatu olecko-gołdapskiego. Siedzibą powiatu jest miasto Gołdap. Powiat od strony północnej graniczy z obwodem kaliningradzkim, od wschodu z województwem podlaskim, od południa z powiatem oleckim i giżyckim, a od zachodu z powiatem węgorzewskim. Do końca 2001 teren obecnego powiatu był podzielony pomiędzy powiaty: olecko-gołdapski (gminy: Gołdap i Dubeninki) oraz powiat giżycki (gmina Banie Mazurskie). W skład powiatu wchodzą: gminy miejsko-wiejskie: Gołdap; gminy wiejskie: Banie Mazurskie, Dubeninki; miasta: Gołdap.
Powiat Olecki - powiat w Polsce (województwo warm.-mazur.), wytworzony w 2002 r. przez podział powiatu olecko-gołdapskiego. Rezydencją powiatu jest miasto Olecko. W skład powiatu wstępują: gminy miejsko-wiejskie: Olecko; gminy wiejskie: Świętajno, Kowale Oleckie, Wieliczki; miasta: Olecko.
Powiat Ełcki - powiat w Polsce (woj. warm-mazur), wykonany w 1999 w związku z odnową administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Ełk. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Ełk; gminy wiejskie: Kalinowo, Ełk, Prostki, Stare Juchy; miasta: Ełk.
Powiat Mławski - powiat w Polsce (w północnej części województwo mazowieckiego), wykonany w 1999 r. w związku z reorganizacją administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Mława. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Mława; gminy wiejskie: Lipowiec Kościelny, Dzierzgowo, Strzegowo, Radzanów, Szreńsk, Stupsk, Wieczfnia Kościelna, Szydłowo, Wiśniewo; miasta: Mława.
Powiat Przasnyski - powiat w Polsce, w północnej części woj. mazowieckiego, stworzony w 1999 r. w związku z rekonstrukcją administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Przasnysz. W skład powiatu wstępują: gminy miejskie: Przasnysz; gminy miejsko-wiejskie: Chorzele; gminy wiejskie: Jednorożec, Czernice Borowe, Krzynowłoga Mała, Krasne, Przasnysz; miasta: Przasnysz, Chorzele.
Powiat Ciechanowski - powiat w Polsce (woj. mazowieckie), uformowany w 1999 r. w związku z reorganizacją administracyjną. Siedzibą powiatu jest miasto Ciechanów. W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Ciechanów; gminy miejsko-wiejskie: Glinojeck; gminy wiejskie: Gołymin-Ośrodek, Ciechanów, Ojrzeń, Grudusk, Regimin, Opinogóra Górna, Sońsk; miasta: Ciechanów, Glinojeck.
Powiat Ostrołęcki - powiat w Polsce (w północno-wschodniej części woj. mazowieckiego), wytworzony w 1999 r. w związku z odnową administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Ostrołęka. Obejmuje w większości terytorium byłego województwo ostrołęckiego. W skład powiatu wchodzą: gminy miejsko-wiejskie: Myszyniec; gminy wiejskie: Czarnia (najmniejsza), Kadzidło (największa), Baranowo, Goworowo, Czerwin, Łyse, Lelis, Rzekuń, Olszewo-Borki, Troszyn; miasta: Myszyniec.
Powiat Ostródzki - powiat w Polsce (woj. warmińsko-mazurskie), wykonany w 1999 w związku z rekonstrukcją administracyjną. Rezydencją powiatu jest miasto Ostróda.


Ciężar dowodu w postępowaniu likwidacyjnym Art. 6 kodeksu cywilnego dyktuje jedną z generalnych zasad prawa cywilnego w brzmieniu: „ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne”. Oznacza to, iż każdy, kto dochodzi swych praw powinien ujawnić rzeczywistość faktu, na który się powołuje, uzasadniając istnienie tych praw. Powyższa zasada jest precyzyjnie scalona z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, który w Części pierwszej, Księdze pierwszej, Tytule VI, Dziale III reguluje kwestie przedmiotu i oceny dowodów, jak również postępowania dowodowego. W postępowaniu cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności, co świadczy iż skupianie twierdzeń realnych i środków dowodowych służących sprawdzeniu tych twierdzeń leży w gestii stron procesu, sąd tymczasem przy badaniu zasadności powództwa sprowadza się do faktów i dowodów, jakie strony przedstawiły dla uzasadnienia swych żądań. Ciężar udowodnienia jest zatem powinnością nałożoną na stronę przez prawo procesowe, jeżeli strona ta chce skutecznie dojść przed sądem swych praw. W procesie cywilnym ciężar dowodu rozłożony jest w zależności od tego jaki fakt jest dowodzony. Zwykle na stronie powodowej spoczywa ciężar pokazania faktu powodującego powstanie skutków prawnych, np. wyrządzenia szkody (fakt prawotwórczy), z reguły zaś na pozwanym spoczywa ciężar wykazania braku przesłanek stanowiących o istnieniu skutku prawnego, np. niepoczytalności sprawcy (fakt prawotamujący), lub przesłanki stanowiącej o ustaniu prawa np. spełnienia świadczenia (fakt prawoniweczący)1. Wspomniana wyżej ogólna zasada ciężaru dowodu określona w artyk. 6 k.c. niejednokrotnie ulega jednak modyfikacji. Ma to miejsce wówczas, gdy prawo materialne kształtuje odmiennie ciężar dowodu w odniesieniu do konkretnie wskazanych stosunków prawnych. Szczególne reguły dowodowe zawarte są na przykład w przepisie artyk. 429 kc regulującym kwestię odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez osobę trzecią w trakcie wykonywania powierzonej jej czynności. W tym przypadku osoba powierzająca wykonanie czynności, aby zwolnić się z odpowiedzialności musi uzmysłowić, że nie ponosi winy w wyborze, albo że wykonanie czynności powierzył podmiotowi, wykonującemu zawodowo takie czynności. Kwestie dowodowe są bardzo istotne także w postępowaniu likwidacyjnym prowadzonym przez towarzystwo ubezpieczeń. Odpowiedzialność gwarancyjna zakładu ubezpieczeń, a więc obowiązek świadczenia wynikający z zawartej przez ubezpieczyciela umowy, powstaje w momencie zajścia przewidzianego w umowie wypadku. Wykonując swe zobowiązanie towarzystwo ubezpieczeń winien prowadzić postępowanie likwidacyjne z należytą starannością, do jakiej jest zobowiązany jako dłużnik na podstawie art. 355 k.c., podejmując przy tym wszelkie niezbędne czynności w celu zaspokojenia roszczeń poszkodowanego. Obowiązek ten wyraził ustawodawca w art 16 ust. 1 usta. z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., nr 11, poz. 66 z późn. zm.), który stanowi, iż „po otrzymaniu zawiadomienia o zajściu zdarzenia losowego objętego ochroną ubezpieczeniową, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, towarzystwo ubezpieczeń informuje o tym ubezpieczającego lub ubezpieczonego, jeżeli nie są oni osobami występującymi z tym zawiadomieniem, oraz podejmuje postępowanie dotyczące ustalenia stanu faktycznego zdarzenia, zasadności zgłoszonych roszczeń i wysokości świadczenia, a także informuje osobę występującą z roszczeniem pisemnie lub w inny sposób, na który osoba ta wyraziła zgodę, jakie dokumenty są potrzebne do ustalenia odpowiedzialności towarzystwu ubezpieczeń lub wysokości świadczenia, jeżeli jest to niezbędne do dalszego prowadzenia postępowania”. Przepis ten expressis verbis nakłada na zakład ubezpieczeń obowiązek ustalenia wysokości świadczenia. Nierzadko zdarza się jednak, że towarzystwa ubezpieczeń nakładają na poszkodowanych obowiązek dostarczenia w zbyt szerokim zakresie dokumentów potwierdzających zasadność roszczeń kierowanych przez poszkodowanych do tych towarzystw. Przykładem takim może być częste uzależnianie przez ubezpieczycieli wypłaty odszkodowania od dostarczenia przez poszkodowanego faktur zakupu przez warsztat, w którym poszkodowany naprawił pojazd części wykorzystywanych przez ten warsztat przy dokonywanych naprawach. Na marginesie, niezależnie od braku podstaw prawnych takiego żądania, problematyczne pozostaje rozstrzygnięcie kwestii, jaki fakt ma być tym środkiem dowiedziony. Nakładanie na poszkodowanego przez zakład ubezpieczeń obowiązku dostarczenia dokumentów innych, nże niezbędne ubezpieczycielowi do poprawnego i samodzielnego ustalenia wysokości odszkodowania należy ocenić jako nieuprawnione. Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 grudnia 1998 r. (sygn. akt II CKN 114/98, niepubl.), na ubezpieczającym ciąży obowiązek wykazania tylko takich faktów, jak zawarcie umowy ubezpieczenia, opłacenie składki oraz powstanie szkody wskutek wypadku objętego ubezpieczeniem. W orzeczeniu zaś z dnia 7 sierpnia 2003 r. (sygn. akt IV CKN 387/01, niepubl.) Sąd Najwyższy, potwierdzając prawo poszkodowanego do otrzymania pełnego odszkodowania niezależnie od faktu dokonania naprawy stwierdził także, iż w postępowaniu likwidacyjnym poszkodowany ma niewielkie obowiązki proceduralne, do których należy, oprócz wystąpienia z wnioskiem zgłoszenia szkody, przede wszystkim udokumentowanie szkody powstałej na skutek wypadku ubezpieczeniowego, natomiast zasadniczy ciężar tego postępowania spoczywa na towarzystwie ubezpieczeń. Pogląd taki sformułował także Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 25 sierpnia 1994 r. (sygn. akt III CZP 107/94, OSNC 1995, nr 1, poz. 15). Warto także zauważyć, iż w wyroku z dnia 19 września 2002 r. (sygn. akt V CKN 1134/00, niepubl.) Sąd Najwyższy podkreślił, iż zakład ubezpieczeń ma obowiązek po zgłoszeniu zawiadomienia o wypadku, samodzielnego przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, tj. ustalenia zarówno przesłanek swej odpowiedzialności, jak i okoliczności wypadku i wysokości szkody. Podkreślił także, iż obowiązku tego ubezpieczyciel nie może przerzucić na inne podmioty. Rolę zakładu ubezpieczeń w procesie likwidacji szkody podkreślają także przepisy określające obowiązki ubezpieczyciela w przypadku, gdy roszczenie poszkodowanego nie jest w pełni zaspokojone. W odniesieniu do ubezpieczeń obowiązkowych, zgodnie z art. 14 ust. 3 ustaw. z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., nr 124, poz. 1152 z późn. zm.) jeżeli odszkodowanie nie przysługuje lub przysługuje w innej wysokości nże określona w zgłoszonym roszczeniu, towarzystwo ubezpieczeń ma obowiązek poinformowania o tym na piśmie osoby występującej z roszczeniem, wskazując na okoliczności oraz podstawę prawną uzasadniającą całkowitą lub częściową odmowę wypłaty odszkodowania, jak również na przyczyny, dla których odmówił wiarygodności okolicznościom dowodowym podniesionym przez osobę zgłaszającą roszczenie. W odniesieniu zaś do ubezpieczeń dobrowolnych, normę taką zawiera art. 16 ust. 3 ust. o działalności ubezpieczeniowej. Oba te przepisy potwierdzają rolę towarzystwa jako podmiotu, który powinien unaocznić, że przyznane odszkodowanie zostało ustalone na właściwym poziomie, a więc że prawo poszkodowanego ogranicza się wyłącznie do przyjętej przez zakład ubezpieczeń kwoty. W świetle podkreślonego w orzecznictwie zminimalizowania spoczywających na poszkodowanym obowiązków proceduralnych w procesie likwidacji szkody, oraz nałożenia przez ustawodawcę na zakład ubezpieczeń szeregu obowiązków związanych z tym postępowaniem, w tym obowiązku samodzielnego i aktywnego ustalenia wysokości odszkodowania, warto także powołać wyrok z dnia 18 listopada 2009 r. (sygn. akt II CSK 257/09, niepubl.). Sąd Najwyższy stwierdził w nim bowiem, iż „szczegółowe obowiązki towarzystwu ubezpieczeń po otrzymaniu zawiadomienia o zajściu zdarzenia losowego objętego ochroną ubezpieczeniową określa artykuł 16 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. nr 123, poz. 1151 z późn. zm.)”. W orzeczeniu tym Sąd jasno stwierdził także, że „w judykaturze podkreśla się, że unormowania tej ustawy nie odnoszą się do procesu cywilnego, lecz do postępowania likwidacyjnego, które z założenia nie jest postępowaniem spornym, w jakim mógłby funkcjonować ciężar dowodu w rozumieniu art 6 k.c.”. Podobną opinię wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 22 lipca 2005 r. (sygn. akt III CZP 49/05, niepubl.), w którym stwierdził m.in., iż zasad zawartych w art. 16 usta. o działalności ubezpieczeniowej „nie można przenosić na grunt procesu cywilnego, gdyż świadczyłoby to, że żądanie powoda mogłoby nie być poparte żadnymi dowodami, czego nie można pogodzić z zasadami kontradyktoryjnego procesu”. Zajęcie przez Sąd Najwyższy powyższego stanowiska świadczy o tym, że wymogi postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez towarzystwo ubezpieczeń w zakresie ciężaru dowodu odbiegają od wymogów dowodowych procesu, w którym musi być zachowana zasada ontradyktoryjności.